epigenotype - ეპიგენოტიპი
არსებითი სახელიგანმარტება
ზრდასრული ფორმის განვითარების ყველა სტადიის ერთობლიობა.
ზრდასრული ფორმის განვითარების ყველა სტადიის ერთობლიობა.
უჯრედის გენეტიკური ელემენტი, რომელიც შეიძლება ავტონომიურად / ქრომოსომისაგან დამოუკიდებლად არსებობდეს ან იყოს ქრომოსომაში ინტეგრირებული.
გენეტიკურ ელემენტს, რომელსაც შეუძლია რეპლიცირება როგორც ბაქტერიული ქრომოსომის ნაწილს, და ასევე დამოუკიდებლადაც, ეპისომას უწოდებენ.
ეპისომასთან დაკავშირებული [იხ. აგრ. episome].
ინფიცირებულ უჯრედებში ვირუსი ორი ფორმით შეიძლება არსებობდეს: ეპისომური (უჯრედის ქრომოსომების გარეთ), იგი ითვლება კეთილთვისებიან ფორმად და ინტრასომული (უჯრედის გენომში ჩაშენებული), განისაძღვრება როგორც ვირუსის პარაზიტირების ავთვისებიანი ფორმა.
ამა თუ იმ გენის ექსპრესიის / გამოვლინების დათრგუნვა მის მიმართ არაალელური გენის ან გენების მიერ.
ეპისტაზის (ბერძნ. „გაჩერება”) შემთხვევაში ერთი ლოკუსის ერთი გენი ცვლის მეორე ლოკუსის გენის ფენოტიპურ ექსპრესიას.
ითქმის გენის ან გენების ურთიერთქმედების შესახებ.
აღნიშნულ გენებს ახასიათებთ ურთიერთქმედების მრავალი ფორმა: ადიტიური, ეპისტაზური, კომპლემენტარული და პოლიმერული.